Bycie rodzicem to jedno z największych wyzwań jakie jest postawione przed każdym człowiekiem. To w jaki sposób traktowali nas rodzice wpłynęło na to kim jesteśmy. Osoba dorosła, a więc rodzic może samodzielnie podjąć decyzję czy ich zachowanie jest warte powielanie, a może miało wiele do zarzucenia. Wzorce, które kiedyś były tak ważne, dla innych osób mogą mieć całkiem inne znaczenie. Warto więc wziąć pod uwagę o czym będzie mowa w dalszej części i zastanowić się nieco nad swoim zachowaniem.

Dobry rodzic to taki, który…?

Dobry rodzic nie zaniedbuje swojego dziecka. Każda pociecha wykazuje ogromne pragnienie bliskości, które jest okazywane przede wszystkim w trakcie pierwszych lat życia. Wielokrotnie wraz z wiekiem cecha ta jest ukrywana przez dziecko, co nie oznacza, że jej nie ma. Chodzi więc o to, żeby bawić się z dzieckiem, angażować do czynności wykonywanych każdego dnia i pod żadnym względem nie wykluczać. Poświęcanie czasu jest zdecydowanie ważniejsze niż kupowanie nowych zabawek czy ubrań. Bardzo ważne jest wsłuchiwanie się w potrzeby dziecka, które wielokrotnie pokazuje to czego naprawdę mu trzeba, jednakże rodzice nie są w stanie tego dostrzec. Jeden z największych błędów, które może popełnić każdy rodzic to dać swojemu dziecko poczucie, że jest niepotrzebne i zbędne.

Dobry rodzic nie znęca się nad dzieckiem. Nie chodzi tutaj wcale o bicie, gdyż znęcanie się może mieć jeszcze inną, równie groźną formę. Chodzi o obrażanie, wyzywanie, znieważanie oraz tłamszenie. Takie zachowanie rodziców, najważniejszych osób w życiu dziecka sprawia, że młody człowiek zostaje skrzywdzony na resztę swojego życia. Tak wychowywana osoba jest niepewna siebie oraz od najmłodszych lat musi zmagać się z kompleksem niższości. Stresujące sytuacje są trudne do opanowania. Samo wychowywanie jest przecież trudne, a kiedy dochodzą do tego problemy w pracy czy kłopoty finansowe łatwo jest wyżyć się na dziecku. Nie należy tego robić pod żadnym względem, gdyż każde obraźliwe słowo zapada w pamięć bardzo głęboko. W taki sposób postępują niedobrzy rodzice.

W dalszej kolejności zabrania się faworyzowania. Dobry rodzic traktuje wszystkie swoje dzieci tak samo. Jeśli jedna pociecha może oglądać telewizję i jeść słodycze, drugie dziecko musi mieć takie same przyjemności. W trakcie sprzątania domu nie należy angażować jedynie dziewczynek czy starszego rodzeństwa, gdyż cała rodzina powinna podjąć się tego zadania wspólnie. Nikt w rodzinie nie może mieć wrażenia, że jest zaniedbywany, albo gorszy, gdyż wpływa to na psychikę oraz dalsze życie.

Dobry rodzic daje dziecku wybór. Jeśli Ty pragniesz, aby dziecko grało na jakimś instrumencie, ale ono nie wykazuje chęci – odpuść. Idź za pragnieniem oraz hobby dziecka, a nie realizuj swoich niespełnionych ambicji. Bezpieczeństwo dziecka jest najważniejsze, ale nie można tego robić kosztem przymuszania. Młody człowiek jest wystarczająco samodzielny i ma własną wolną wolę, aby zadecydować czy woli udać się na dodatkowe lekcje gry na instrumencie, albo wybierze aktywność fizyczną. Narzucanie własnego zdania tłamsi kreatywność oraz ambicje, a także pokazuje dziecku, że zawsze należy podporządkować się woli innych.