Dzieci uczą się mówić poprzez naśladowanie dorosłych. W większości wypadków nie jest potrzebna im pomoc czy specjalne ćwiczenia. Zdarza się jednak, że pomimo optymalnych warunków dla rozwoju, dziecko nie opanowuje mowy w takim tempie jak jego rówieśnicy. Jeżeli rozwój mowy dziecka odstaje od innych dzieci, gdy maluch nieprawidłowo wymawia pewne głoski, rodzice powinni zwrócić się do logopedy. Im szybciej dziecko zostanie otoczone fachową opieką, tym łatwiej będzie mu nadrobić nawet znaczne opóźnienia.

Najczęstsze przyczyny nieprawidłowości w wymowie dziecka

Przyczyn nieprawidłowości w wymowie u dziecka może być wiele. Gdy dziecko w drugim roku życia nie nawiązuje werbalnego kontaktu z otoczeniem, w ogóle nie mówi porozumiewając się wyłącznie mimiką i gestami powinniśmy udać się do logopedy zajmującego się małymi dziećmi. I nie powinny powstrzymać nas żadne dobre rady, by się nie przejmować i czekać na rozwój wypadków. Najczęstsze przyczyny nieprawidłowości wymowy to:

– nieprawidłowości anatomiczne aparatu mowy
– słaba kontrola nad narządami mowy
– nieprawidłowy zgryz
– słaby słuch u dziecka
– problemy z oddychaniem, np. krzywa przegroda nosa
– problemy z przełykaniem
– wady genetyczne
– naśladowanie osób z otoczenia dziecka mających wadę wymowy.

Kiedy rodzic powinien udać się do logopedy?

Rodziców dziecka kończącego właśnie pierwszy rok życia powinny zaniepokoić przede wszystkim niemożność nawiązania kontaktu wzrokowego z dzieckiem, gdy dziecko nie podąża wzrokiem za mówiącym rodzicem, rzadko gaworzy, nie uśmiecha się, nie naśladuje rodzica gruchającego mu nad głową lub często płacze. Niepokój może budzić też fakt braku próby wypowiedzenia „pa pa” czy wykonania gestu, który obserwował już u innych.

Gdy rodzice zaobserwują u swojego dwuletniego dziecka unikanie kontaktu wzrokowego z rodzicem, brak wymowy prostych słów, typu: „mama”, „tata”, „daj” to z pewnością jest to sygnał wskazujący na potrzebę kontaktu z lekarzem. W tym wieku dziecko powinno już umieć pokazać na poszczególne części ciała czy wykonać najprostsze polecenia typu: zrób „pa pa”, a przede wszystkim naśladować dźwięki.

Jeszcze większy niepokój w rodzicach powinny wzbudzić określone objawy u dziecka trzyletniego. Jeżeli dziecko nie patrzy na osobę do niego mówiącą, nie wypowiada prostych zdań, nie nazywa przedmiotów ze swojego otoczenia czy nie potrafi skupić się na treści czytanej przez rodziców bajki to znak, że niezbędna jest pomoc specjalisty.

Gdy dziecko przedszkolne, zamiast mówić krzyczy i gestykuluje, nie nawiązuje kontaktu z rówieśnikami, nie patrzy na rozmówcę, wypowiada się równoważnikami zdań to również przyczynek do wizyty u logopedy.